12 nov. 2008
4 minuten
Een gps-stokje dat buigt in de richting van je bestemming of een kubus die zichzelf in enkele minuten omvormt tot een zetel. Deze en nog vele andere ideeën worden bijeengebracht in in.tangible.scape.s, een boek dat de grenzen aftast tussen design, wetenschap, technologie en kunst en dat de wisselwerking wil versterken. Op 21 november 2008, na […]
Een gps-stokje dat buigt in de richting van je bestemming of een kubus die zichzelf in enkele minuten omvormt tot een zetel. Deze en nog vele andere ideeën worden bijeengebracht in in.tangible.scape.s, een boek dat de grenzen aftast tussen design, wetenschap, technologie en kunst en dat de wisselwerking wil versterken.
Op 21 november 2008, na de officiële lancering op het Creativity World Forum, stellen IMEC en Ad!dictlab.com het project in.tangible.scape.s voor. Iedereen is welkom, maar registratie op www.imec.be/intangiblescapes is nodig.
Ongeveer een jaar geleden startten het onderzoekscentrum IMEC en Ad!dictlab.com hun zoektocht naar creatieve ideeën en innovatieve toepassingen van nieuwe technologieën in de wereld van kunst, design, architectuur, mode en welzijn. Deze zoektocht bracht hen langs universiteiten, bedrijven, musea en onderzoekscentra wereldwijd. Het inspiratieboek In.tangible.scape.s bevat onder meer bijdragen van National University of Singapore, Noumenon Design, Mary O’ Mahony, Philips, Museum of Modern Art New York, Rensselaer Polytechnic Institute, en Holst Centre en wordt op 21 november gepresenteerd bij IMEC met een tentoonstelling en lezingen van Leah Heiss (AUS), Mathieu Lehanneur (FR) , David Edwards (US) en Carl De Smet (BE).
Dat dit project niet op zichzelf staat in het engagement van IMEC om wetenschap, technologie, kunst en design dichter bij elkaar te brengen, bewijst een recente samenwerking van IMEC met de Katholieke Hogeschool Leuven en de Academie voor Beeldende Kunst Leuven. In dit project buigen toekomstige leerkrachten zich samen met leerkrachten en studenten van de Leuvense Academie over de fascinerende wereld van de nanotechnologie. Het resultaat ervan zal te bewonderen zijn in de jaarlijkse tentoonstelling van de Academie in het voorjaar van 2009. Ook STUK, hét Leuvense kunstencentrum, zal gedurende het komende jaar samenwerken met IMEC.
Over de sprekers:
De Australische Leah Heiss heeft net een verblijf van 10 maanden achter de rug in het Australische onderzoekscentrum Nanotech Victoria. Hier zocht ze, samen met de onderzoekers, naar een manier om nieuwe technologieën te integreren in juwelen en kleding. Zo ontwierp ze juwelen voor de micro-array patch van Nanotech Victoria. Deze patch, met de grootte van een knoop, is bezet met duizenden kleine naaldjes die insuline kunnen toedienen via huidcontact. Leah’s werk wordt getoond in boeken en vakbladen en op conferenties wereldwijd. Naast haar werk rond nieuwe technologieën, geeft ze ook les aan de universiteit van Melbourne.
www.subtletechnologies.com.au
Mathieu Lehanneur’s werk richt zich op de ontwikkeling van alledaagse designobjecten vanuit een sterk wetenschappelijk inzicht met het oog op de verbetering van ons dagelijkse leven. Met zijn afstudeerproject richtte hij zich specifiek naar medische behandelingen en de impact van het design ervan op de patiënt. Ook het belang van ecologie en de impact van onze leefomgeving op ons komt naar voor in Mathieu’s werk. Voor zijn organische filtersysteem Bel-Air baseerde hij zich op NASA onderzoek naar het vermogen van planten om toxische stoffen te verwijderen uit de omgeving. Bel-air werd ontwikkeld in samenwerking met David Edwards.
www.mathieulehanneur.com
David Edwards, Harvard professor Biomedical Engineering, draagt al jaren bij aan de ontwikkeling van innovatieve biomedische toepassingen. Naast zijn wetenschappelijk onderzoek is Prof. Edwards ook actief betrokken bij MEND, een internationale vzw die zijn onderzoek vertaalt naar concrete oplossingen voor derde wereld landen. In 2007 richtte hij in Parijs “Le Laboratoire” op, een open centrum waar wetenschappers en kunstenaars elkaar kunnen ontmoeten en samenwerken rond nieuwe technologieën. In zijn recente bestseller “ArtScience: Creativity in the Post-Google Generation” pleit hij voor meer samenwerking tussen de wereld van kunst en wetenschap. Zo tracht hij een antwoord te bieden op de groeiende nood tot steeds meer complexe vormen van innovatie waarin wetenschappers, kunstenaars, culturele, sociale, educatieve en industriële partners de handen in elkaar slaan.
Kunstenaar, architect en designer Carl De Smet richtte in 2003 het collectief Noumenon op. Met Noumenon wil hij experimentele samenwerkingen in de wereld van kunst, wetenschap, design en architectuur stimuleren en bevorderen. Het verkennend onderzoek dat Noumenon doet, richt zich op de ontwikkeling van nieuwe materialen en productieprocessen. Samen met het departement materiaalkunde en metallurgie van de KULeuven onderzoekt Carl De Smet het designpotentieel van Shape Memory Plastics en Shape Memory Alloys, programmeerbare materialen die op externe stimuli reageren door vormverandering.
www.noumenon.eu