10 sep. 2008
3 minuten
De Nederlandse overheid en onderwijsinstellingen binnen de ICT-sector kunnen zeker nog wat leren van de manier waarop Oeganda met ICT omgaat. Dit is één van de opmerkelijke uitkomsten van het onderzoek dat uitgevoerd werd door twee studenten uit Nijmegen. De grote ontwikkelingen die het land doormaakt op het gebied van ICT worden onderstreept door de […]
De Nederlandse overheid en onderwijsinstellingen binnen de ICT-sector kunnen zeker nog wat leren van de manier waarop Oeganda met ICT omgaat. Dit is één van de opmerkelijke uitkomsten van het onderzoek dat uitgevoerd werd door twee studenten uit Nijmegen. De grote ontwikkelingen die het land doormaakt op het gebied van ICT worden onderstreept door de interesse vanuit het Nederlandse bedrijfsleven om te investeren in Oeganda. De Makerere Universiteit te Kampala probeert Oeganda op de wereldkaart te zetten als hèt nieuwe ICT outsourcing-land. Hiertoe werft zij studenten onder de Oegandezen, die inderdaad massaal toestromen. In intensief samenwerkingsverband bouwen de overheid en het bedrijfsleven aan de ICT toekomst van het land, zo constateerden Bart van der Linden en Sytse Hengeveld. Zij hebben met steun van Hivos twee maanden lang vele gesprekken gevoerd met vooraanstaande Oegandezen over de ICT-sector, waaronder de minister van ICT.
De studenten aan de Radboud Universiteit Nijmegen zagen dat de Oegandese overheid ICT hoog op de agenda zet om de economie te stimuleren. Hiervoor heeft zij een ministerie van ICT in het leven geroepen. Een van de doelen van dit ministerie is om de communicatie tussen en binnen overheidsinstellingen te optimaliseren. Daarnaast wil zij ervoor zorgen dat er een eenduidige strategie gevoerd wordt om buitenlandse investeerders aan te trekken . Hiervoor is wel een homogeen samenwerkingsverband nodig tussen universiteiten, overheid en bedrijfsleven, een concept waar reeds enkele jaren onderzoek naar gedaan wordt onder de naam ‘triple-helix model’. Verder hebben de studenten een lijst met criteria voor succes opgesteld, die nodig zijn om offshore ICTprojecten
te laten slagen. In deze lijst staan bijvoorbeeld zowel de status van de ICT-infrastructuur en
affiniteit met internationaal zakendoen, als de onderkenning van culturele verschillen. Met deze lijst hebben de studenten de ICT-sector in India onder de loep genomen tijdens een eerdere studiereis. De resultaten hebben zij gebruikt om de status van de Oegandese ICT-sector in kaart te brengen.
Als het gaat om ICT kent Oeganda, net als heel Oost Afrika, echter nog een aantal problemen. Internetconnectiviteit met de rest van de wereld bijvoorbeeld, is nog moeizaam geregeld. Omdat er geen onderzeekabel ligt aan oostkant van Afrika, gaat al het internetverkeer via de satelliet. Dit is zowel relatief langzaam als zeer kostbaar. Echter, er zijn vier projecten gaande die allen, zoals zij zelf formuleren, “voor de aftrap van de eerste wedstrijd van het WK in Zuid-Afrika in 2010” een eigen onderzee-kabel operationeel willen hebben. De initiatiefnemers zorgen ervoor dat deze snelle verbinding voor een lage prijs beschikbaar wordt.
Met hetzelfde enthousiasme en ondernemerschap werkt Oeganda aan problemen rondom
energievoorziening, een ander belangrijk struikelblok. De overheid denkt investeerders aan te kunnen
trekken door prioriteit van elektriciteit voor ICT-gerelateerde bedrijven net zo hoog te zetten als
bijvoorbeeld de ziekenhuizen. Dat ICT in Oeganda onder studenten zo populair is en in Nederland niet, is de studenten een doorn in het oog. Ze menen dat het Oegandese voorbeeld van promoten van de opleiding iets is waar Nederland nog leer uit kan trekken. Daarnaast zou een ministerie voor ICT geen overbodige luxe zijn voor Nederland. Volgens hen zou de overheid meer moeten investeren in communiceren hoe belangrijk en invloedrijk de sector op onze samenleving is. Daarnaast kan dit ministerie zich gaan bezighouden met de privacy-wetgeving en eigendomsrechten binnen de sector.