25 jul. 2007
1 minuut
Wetenschappers van het New Jersey Institute of Technology hebben een goedkope zonnecel ontwikkeld, die kan worden geverfd of gedrukt op flexibele plastic vellen. "Het proces is simpel", zegt projectleider Somenath Mitra. "Op een goede dag kunnen huizenbezitters zelf vellen bedrukken met zonnecellen, met behulp van een gewone, goedkope inkjet-printer. Daarna plakken ze het eindproduct op […]
Wetenschappers van het New Jersey Institute of Technology hebben een goedkope zonnecel ontwikkeld, die kan worden geverfd of gedrukt op flexibele plastic vellen. "Het proces is simpel", zegt projectleider Somenath Mitra. "Op een goede dag kunnen huizenbezitters zelf vellen bedrukken met zonnecellen, met behulp van een gewone, goedkope inkjet-printer. Daarna plakken ze het eindproduct op de muur of op het dak, en zo maken ze hun eigen energievoorziening".
Het proces wordt beschreven in de juni-editie (2007) van het Journal of Materials Chemistry, onder de titel: ‘Fullerene single wall carbon nanotube complex for polymer bulk heterojunction cells".
Het ‘oogsten’ van energie met behulp van zonnecellen wordt een steeds belangrijkere component van de wereldwijde energiestrategie", zegt Mitra. Maar er liggen nog heel wat uitdagingen: "Zuiver silicium, zoals dat ook wordt gebruikt voor computerchips, is het basismateriaal voor conventionele zonnecellen. het bewerken van materialen als zuiver silicium is echter niet weggelegd voor de meeste consumenten".
"Het ontwikkelen van organische zonnecellen van polymeren is echter een goedkoop en eenvoudiger alternatief", zegt Mitra. "We verwachten veel belangstelling voor ons werk omdat zonnecellen kunnen worden geprint of geschilderd op daken en buitenmuren. Ook kun je een zonnepaneel op je hybride auto schilderen, zodat je kunt rijden op zonne-energie. De mogelijkheden zijn onbegrensd."
Mitra en zijn team combineren voor de zonnecellen koolstof nanotubes met kleine koolstof Buckyballs (ook bekend als ‘fullerenes’) om slangachtige structuren te vormen. Buckyballs vangen elektronen, maar kunnen ze niet laten stromen. Daarvoor dienen de nanotubes, die fungeren als koperen draden.