22 jun. 2006
1 minuut
Op de Universiteit van Toronto heeft nanotechnologie-hoogleraar Ted Sargent samen met collega’s een infraroodlaser ontwikkeld die op oppervlakken kan worden aangebracht. Hij bestaat uit halfgeleiderdeeltjes met nano-afmetingen die zijn opgelost in een vloeistof: zogeheten colloïdale kwantumdots. Als je een glazen buisje in deze vloeistof doopt en het vervolgens droogt met een haardroger, dan is het […]
Op de Universiteit van Toronto heeft nanotechnologie-hoogleraar Ted Sargent samen met collega’s een infraroodlaser ontwikkeld die op oppervlakken kan worden aangebracht. Hij bestaat uit halfgeleiderdeeltjes met nano-afmetingen die zijn opgelost in een vloeistof: zogeheten colloïdale kwantumdots. Als je een glazen buisje in deze vloeistof doopt en het vervolgens droogt met een haardroger, dan is het laserelement al klaar. De mogelijke toepassingen zijn interessant: zo kun je verbindingen tussen een microprocessor en de printplaat met dergelijke opdrukbare lasers tot stand brengen om daarmee de snelheid van de interconnects drastisch te verhogen. Het is de kunst om de kwantumdots in exact de juiste grootte te produceren dat daarmee een gestimuleerde lasertrilling met de gewenste golflengte van 1,52 nm wordt verkregen.
Communicatie op de chip en tussen chips onderling met behulp van lasers. (illustratie: Trevor Johnson, UoT)