Met een nieuwe meettechniek kunnen driedimensionale kleurenafbeeldingen gemaakt worden van oppervlakteweefsel. Dit beschrijft natuurkundige Jonathan Palero in zijn proefschrift. Het weefsel kan met deze techniek in natuurlijke toestand worden onderzocht, zonder dat het uit het lichaam verwijderd en geprepareerd hoeft te worden. Palero promoveert vandaag aan de Universiteit Utrecht. De speciale microscoop waarmee Palero zijn […]
Met een nieuwe meettechniek kunnen driedimensionale kleurenafbeeldingen gemaakt worden van oppervlakteweefsel. Dit beschrijft natuurkundige Jonathan Palero in zijn proefschrift. Het weefsel kan met deze techniek in natuurlijke toestand worden onderzocht, zonder dat het uit het lichaam verwijderd en geprepareerd hoeft te worden. Palero promoveert vandaag aan de Universiteit Utrecht.
De speciale microscoop waarmee Palero zijn onderzoek heeft uitgevoerd is uitgerust met een ‘femtoseconde’-laser en een speciale kleurgevoelige detector. Weefsel in de huid wordt beschoten met ultrakorte laserpulsen waardoor de verschillende weefselcomponenten fluoresceren. Met een kleurgevoelige detector kan voor elk punt in het monster het kleurspectrum opgenomen worden. Het kleurenspectrum van het biologisch intacte weefsel geeft informatie over de structuur en de biochemie van het weefsel (zie foto). Op deze manier zijn veranderingen in de huid door bijvoorbeeld UV-straling goed te zien en in potentie ook tumoren te onderscheiden. De verschillen tussen soorten weefsels worden met deze techniek zichtbaar gemaakt zonder het weefsel vooraf te hoeven kleuren of labelen.
Voordelen
Met de ultrakorte laserpulsen kan een 5 tot 10 maal hogere indringdiepte gerealiseerd worden dan met standaard ‘optische biopsie’-methoden. De nieuwe afbeeldingmethode is een veelbelovende, niet-invasieve diagnostische methode en biedt mogelijkheden om sneller en directer ziektes te constateren, zonder daarbij weefsel te hoeven verwijderen. Het promotieonderzoek van Jonathan Palero is mede mogelijk gemaakt door Stichting FOM en is een samenwerking met het Erasmus MC.
Foto: Afbeeldingen op verschillende dieptes in een muizenhuid (10, 15, 20, 30, 40 en 50 micrometer diep). De blauwe structuren zijn cellen, haarzakjes zijn groen (witte pijlen in b en c) en bindweefsel violet. De gele pijlen wijzen naar dendritische cellen (soort afweercellen). De kleurenbalk geeft de golflengten van het kleurenspectrum weer, die door de kleurgevoelige detector worden waargenomen.