De overeenkomst tussen rijstkorrels, magnetisme en regen

Een natuurkundige en een klimatologe van de UCLA (University of California at Los Angeles) hebben ontdekt dat aan veel natuurfenomenen dezelfde mathematische algoritme ten grondslag ligt. Zo kennen rijstbergjes, magnetisme bij kritische temperaturen en tropische regenbuien identieke wiskundige principes. Als je rijstkorrels uit een dunne buis naar beneden laat vallen, ontstaat een kegelvormige rijstberg. Dat gaat net zo lang tot een enkele rijstkorrel aan de flank van de kegel gaat glijden en vervolgens de hele flank meetrekt. Bij magnetisme van ijzeratomen is dat hetzelfde. Onder een bepaalde kritische temperatuur oriënteren de kleine elementaire magneetjes zich in één richting, omdat zo stabiliteit ontstaat. Als de temperatuur stijgt, trillen de atomen steeds sterker en deze ‘ontordening’ beïnvloedt ook de oriëntatie naar ‘zuid’ en ‘noord’ bij de elementaire magneten. Een heel kleine temperatuurverandering leidt dan tot een plotselinge verandering van de magnetisatierichting. Ook bij tropische regenbuien gebeurt iets soortgelijks. De atmosfeer kan tot een bepaald kritisch punt water opnemen. Als dit punt met een enkele druppel wordt overschreden, dan kan die druppel leiden tot een regenzondvloed.