7 feb. 2019
1 minuut
In december is ’s werelds eerste interactieve film uitgekomen: Bandersnatch. Hij gaat over jonge programmeur de realiteit in twijfel trekt als hij een duistere fantasyroman bewerkt tot computerspel. Op een aantal momenten kan de kijker kiezen wat de hoofdpersoon gaat doen. Echter… wat de kijker ook kiest, de uitkomst is altijd vrijwel hetzelfde. Hiermee laat bedenker Charlie Brooker de kijker meevoelen met de hoofdpersoon die tegen de vraag aan loopt: hebben we eigenlijk wel een eigen wil? Intussen laat de film ons kennismaken met een reeks opkomende technologieën. En deze combinatie maakt dat je je afvraagt: in hoeverre kunnen we de effecten van nieuwe ontwikkelingen straks voorspellen door de in een kunstmatige werkelijkheid te testen? En maakt het uit, of ligt onze toekomst toch al vast?
Anderen lazen ook
