Bart van Wees geridderd

Bart van Wees (Nootdorp, 1961) staat bekend als een autoriteit op zijn vakgebied. Hij is een zeer gekende wetenschapper op het complexe gebied van de elektrische geleding in nanostructuren en voerde pionierswerk uit op het nieuwe vakgebied van de spintronica. Voor zijn baanbrekende werk kreeg hij in 2016 de NWO-Spinozapremie uitgereikt.

Wetenschappelijke doorbraak

Al vroeg in zijn wetenschappelijke loopbaan bereikte Van Wees een revolutionaire doorbraak in het onderzoek naar de kwantificering van het geleidingsvermogen van een puntcontact. Hiervoor reikte de University of Illinois hem in 1990 de McMillan Award uit en ontving hij twee jaar later samen met twee collega’s de Shell Prijs. De inhoud van zijn meest geciteerde artikel uit 1987 over dit onderzoek is sindsdien terug te vinden in alle leerboeken over gekwantificeerde geleidingsstappen.

Supergeleiding in nanostructuren

Na zijn overstap naar RUG in 1991 vervolgde hij zijn pionierswerk met fundamenteel onderzoek naar de supergeleiding in nanostructuren. Hiermee legde hij de basis voor zijn huidige, internationaal vooraanstaande positie als world-leading wetenschapper.

Spintronica

Inmiddels richt zijn onderzoek zich op de spintronica. Hij slaagde er als eerste in om een spin-injectie in grafeen te bewerkstellingen. Verder heeft zijn werk niet alleen geleid tot belangwekkende inhoudelijke ontdekkingen, maar ook tot doorbraken die maatschappelijk relevant zijn. Zo onderzoekt hij eigenschappen die ook optreden bij kamertemperatuur in materialen die te gebruiken zijn in de praktijk.

Gevoed door passie, nieuwsgierigheid en de drive om steeds meer te weten, blijft Van Wees zoeken naar nieuwe kennis en gaat hij onvermoeibaar door met het ontwikkelen van originele en vaak ingenieuze natuurkundige experimenten.