Aan de Stanford University is een batterij ontwikkeld die werkt op water en mangaansulfaat: beide goedkope materialen die ruim voorradig zijn. Het enige dure element is de platina katalysator. Maar die kan op termijn worden vervangen door een goedkoper alternatief, meent onderzoeksleider Yi Cui.
Het 8 cm hoge prototype produceert slechts 20 milliwattuur energie, maar de onderzoekers denken dat snel te kunnen verhogen tot industriële hoeveelheden. Bovendien verwachten ze dat hun batterij gemakkelijk 10.000 keer kan laden. "Dat maakt ons systeem geschikt voor een energie-grid in de buurt van een zonne- of windboerderij dat 10 jaar meegaat."
Het mangaansulfaat wordt, samen met een elektrode, in het water gedaan, waarop waterstofgas ontstaat, terwijl deeltjes mangaandioxide aan de elektrode blijven plakken. Het waterstofgas kan eenvoudig worden opgevangen en op een later tijdstip weer dienen als energiebron voor elektriciteit. De mangaandioxide reageert onder invloed van stroom weer met water, waardoor het mangaansulfaat wordt hernieuwd en nog meer waterstofgas ontstaat.


