30 okt. 2007
1 minuut
Nanotechnologie is een nieuwe vakgebied dat zich richt op het bestuderen en beheersen van materie op nanometerschaal. Een nanotechnoloog ontwikkelt methoden waarmee hij of zij individuele atomen of moleculen kan manipuleren met als doel om zo instrumenten of machientjes in elkaar te zetten. Die machientjes hebben afmetingen van slechts enkele nanometers, maar ze kunnen taken […]
Nanotechnologie is een nieuwe vakgebied dat zich richt op het bestuderen en beheersen van materie op nanometerschaal. Een nanotechnoloog ontwikkelt methoden waarmee hij of zij individuele atomen of moleculen kan manipuleren met als doel om zo instrumenten of machientjes in elkaar te zetten. Die machientjes hebben afmetingen van slechts enkele nanometers, maar ze kunnen taken uitvoeren waarvan de resultaten op macroscopische schaal waarneembaar zijn.
Sandra Mendoza beschrijft in haar proefschrift enkele synthetische moleculen die geschikt lijken voor de ontwikkeling van moleculaire instrumenten, waaronder rotaxanen. Voor de meeste nanotechnologische toepassingen moeten deze moleculen ingepast worden in vaste stoffen. De onderzoekster volgde een aanpak waarbij de moleculen op een oppervlak geïmmobiliseerd worden, om ze te kunnen bestuderen in de vorm van monolagen of als dunne films. Samen met andere onderzoekers slaagde ze erin om op basis van rotaxanen de eigenschappen van een oppervlak zo aan te passen dat het oppervlak een druppel van enkele microliters kan voortbewegen, zelf tegen een helling van twaalf graden op. Zo’n systeem mag worden beschouwd als een moleculaire machine.
Sandra M. Mendoza (Argentinië, 1978) studeerde chemie aan de Universidad del Litoral. Het onderzoek werd uitgevoerd bij het Zernike Institute of Advanced Materials.