18 mei. 2008
2 minuten
In het kader van REACH (Registratie, Evaluatie en Autorisatie van CHemische stoffen) hebben producenten informatie verzameld en geregistreerd over door hun gebruikte stoffen en mengsels (preparaten). Deze informatie vormt mede de basis voor een nieuwe indeling en etikettering, het Global Harmonized System (GHS).
In het kader van REACH (Registratie, Evaluatie en Autorisatie van CHemische stoffen) hebben producenten informatie verzameld en geregistreerd over door hun gebruikte stoffen en mengsels (preparaten). Deze informatie vormt mede de basis voor een nieuwe indeling en etikettering, het Global Harmonized System (GHS). Een en ander heeft nogal wat consequenties. Arthur Groot van DHV houdt een lezing over de impact van REACH. Hij spreekt over de mogelijkheden en onmogelijkheden en ook over de impact van Global Harmonized System (GHS) als nieuw classificatiesysteem.
“REACH startte in juni 2007 met de fase waarin bedrijven verplicht werden informatie te verstrekken over stoffen met betrekking tot hun toxiciteit. Ruim 30 000 stoffen komen ervoor in aanmerking. Afhankelijk van het tonnage komt er een moment dat het dossier afgerond moet zijn. Het begint bij hoeveelheden boven 1000 ton. Daarna komen de kleinere hoeveelheden. Van de grootste hoeveelheden stoffen willen we het eerst weten hoe toxisch ze zijn en wat we moeten doen om er veilig mee om te gaan”, zegt Groot. “Voor een grondstof gold altijd al de verplichting om die te onderzoeken op toxiciteit, het is alleen tijd dat de gegevens een keer goed worden geordend en worden gekoppeld aan noodscenario’s.”
REACH kan effect hebben op verschillende aspecten van de Nederlandse markt. Op researchcentra bijvoorbeeld. “Bij experimenten ben je gelimiteerd tot een ton van een bepaalde stof per jaar. Daarna moet die stof worden geregistreerd. Middelgrote researchopstellingen zouden daarom wel eens uit de Nederlandse markt kunnen verdwijnen. Als je namelijk tijdens het ontwikkelen van een recept bemerkt dat een stof van buiten de EU komt en dat je er meer dan een ton van moet importeren om de proef goed uit te voeren, wordt het wellicht aantrekkelijk om die proef buiten de EU uit te voeren”, vreest Groot. “Het is moeilijk te voorspellen, maar dit soort scenario’s zijn denkbaar. In de komende tien jaar zullen die effecten zichtbaar worden.”