1 apr. 2013
2 minuten
De elektronica- en media-industrie hebben het thuistheater aardig onder de knie: met scherpe HD-beelden, een kristalhelder surround-geluid en toegang tot alles wat we ook maar wiilen zien of horen. Wat nog ontbreekt is geur. Maar dankzij een groep onderzoekers in Japan kunnen we wellicht al spoedig thuis ervaren hoe de lente in de Keukenhof ruikt.
Smell-o-vision staat al een eeuwighid op het verlanglijstje van technici en programmamakers. Al meer dan 100 jaar geleden werd geëxperimenteerd met geur in het theater. Daarvoor werd katoen gedrenkt in rozenolie en dan voor een ventilator geplaatst. Dat is echter geen dynamisch proces en het is niet mogelijk om de geur onmiddelijk aan te passen bij het beeld.
Gelukkig is dat niet moeilijk op te lossen. Een smell-o-vision machine is in principe een kast met diverse geurige oliën, met een verspreidingsmechanisme. De kast ontvangt een signaal, bijvoorbeeld van een videospel, dat overeenkomt met en bepaalde geur. En als de exact gewenste geur niet beschikbaar is, kan mogelijk een goed resultaat worden behaald door het mengen van geuren.
Het probleem met smell-o-vision machines is dat het heel duur wordt om telkens de geurolién aan te vullen en vervangen, en dataan het videospel extr ode moet worden toegevoegd om op het juiste moment de juiste geur af te geven.
Pixelnauwkeurig
De Japanse onderzoekers hebben deze zaken nog niet opgelost, maar ze hebben wel een smell-o-vision systeem gecreëerd dat niet alleen geuren afgeeft via de TV of monitor zelf, maar dat de geur ook zo kan afgeven dat hij exact van de pixelpositie lijkt te komen waarop het geurende object zich op het scherm bevindt.
Haruka Matsukura en zijn collega’s op de Tokyo University of Agriculture and Technology, noemen het door hen ontwerpen display ‘smelling screen‘. Zoals beschreven in een artikel in New Scientist, is het display een standaard, maar dan met een luchtstroom in elke hoek van het scherm. In deze hoeken worden geltabletten verdampt en de geur wordt danmeegevoerd met de luchtstroom, die dan door ventilatoren wordt gestuurd naar specifieke delen van het scherm. Zo kan de geur van gebakken kip kan zo worden gestuurd naar de drumstick op het scherm.
Het smell-o-systeem kan momenteel nog maar een geur tegelijk produceren, maar het is de bedoeling om verwisselbare cassettes te gaan maken, zodat je vooraf kunt bepalen welke geuren het scherm moet gaan afgeven.
Wat blijft is natuurlijk wel de vraag wat er gebeurt bij snelle beeldwisselingen, zoals gebruikelijk in films en TV-programma’s. Een geur is immers niet zomaar verdwenen, dus als van een bos rozen wordt overgeschakeld wordt omgeschakeld naar een varkensstal zal dat merkwaardige geursensaties opleveren…
bron: ExtremeTech
Anderen lazen ook
