Polscomputer uit videogame nu als werkend prototype

Vergeet de smart watch: wat je echt moet hebben is de volwaardige polscomputer. Vanzelfsprekend vervaardigd met een 3D-printer. Hij ziet er uit alsof hij rechtstreeks uit een videogame komt, en feitelijk klopt dat ook. Een groep hackers uit Reno (VS) ontwikkelde onlangs een werkend prototype van de Pip-Boy 3000 uit Fallout, voor een Nasa-wedstrijd waarin mensen werden uitgedaagd om hightech wearables voor gebruik in de ruimte te ontwikkelen.

De populaire Fallout-serie videogames vindt plaats in een post-apocalytische toekomst waar de wereldbevolking is gedecimeerd in een kernoorlog. De Pip-Boy 3000 in dit spel dient voor de opslag en weergave van kaarten, statistieken, voorradeb en natuurlijk stralingsmetingen. De ‘real world’ Pip-Boy 3000, die is ontwikkeld door Colin Loretz, Ashley Hennefer, Andrew Warren, Christopher Baker en Ben Hammel, werkt met een iOS app waarmee kaarten kunnen worden getoond en een veelheid aan gegevens over de omgeving, zoals vochtigheid, hoogte, lengte- en breedtegraad, luchtdruk, temperatuur en ja, ook stralingsniveaus. Het team schrijft: "Het doel was om omgevingssensoren onder te brengen in een gemakkelijk te gebruiken polsapparaat, om de gebruiker te helpen bij het vaststellen of de omgeving veilig is om in te verblijven – en of hij zijn helm kan afzetten."

 De space wearables competitie was onderdeel van Nasa’s grotere International Space Apps Challenge, een 48-uurs ‘hackathon’. De deelnemende teams moesten een wearable toestel ontwerpen voor onderzoekers in vijandige, buitenaardse omgevingen.

De Pip-Boy 3000 is gemaakt van standaard beschikbare onderdelen, waaronder een iPhone 5, een Pinoccio microcontroller, een zelfgemaakte geigerteller en een BLE4 sensor tag Texas Instruments.

De behuizing van de computer is gemaakt met een Makerbot 3D-printer op basis van een ontwerp op Thingiverse, een website met 3D-printbestanden. In de toekomst willen de ontwerpers er nog een hartslagmonitor aan toevoegen, evenals een EEG-opnemer en communicatie – bijvoorbeeld de mogelijkheid om boodschappen te ontvangen en om te kiezen uit eenvoudige, voorgeprogrammeerde antwoorden zodat met een simpele druk op een knop kan worden gereageerd.