17 feb. 1999
1 minuut
Onderzoekers over de hele wereld zijn wat voorzichtiger geworden: het zal nog wel enige tijd duren voordat het doel is bericht om blinden met maculadegeneratie weer deels te kunnen laten zien met een achter het oog geïmplanteerde chip. Overal ter wereld wordt daaraan al jarenlang onderzoek gedaan.
Er zijn ook al wat implantatie-experimenten gedaan, maar dat waren slechts de eerste stappen op een nog lange weg.
Het MIT heeft een benadering bedacht die weliswaar het zicht ook niet herstelt, maar wel licht en donker herkenbaar maakt. Daarmee kan een blinde zich beter oriënteren in een ruimte, ook al een goede hulp. Het werkt als volgt: de patiënt krijgt een bril met een ingebouwde microcamera. Die zendt draadloos beelden naar een chip die achter de ogen is aangebracht. Uit deze beelden wordt visuele informatie gehaald, die zenuwcellen stimuleert. De sturen op hun beurt dienovereenkomstige signalen naar het geheugen, waar de informatie wordt verwerkt tot licht en donker. De stroomvoorziening van de chip gebeurt van buitenaf, draadloos via kleine transmitterspoeltjes aan de oogbol.
Anderen lazen ook
