Alfagolven maken to-dolijst voor het brein

Onze hersencellen ‘vuren’ constant. Uit het activiteitspatroon van groepen hersencellen ontstaan hersengolven: oscillaties op verschillende frequenties. Onze hersenen werken ongeveer hetzelfde als een radio, die verschillende frequenties gebruikt om specifieke informatie via verschillende kanalen te verspreiden. En net zoals radioluisteraars op basis van hun muzikale voorkeur afstemmen op één frequentie, doen de hersenen dat ook: specifieke hersengebieden luisteren alleen naar die hersengolffrequenties die voor hun functioneren relevant zijn.

Alfagolven zijn niet sloom

Ole Jensen onderzoekt tot in detail hoe het netwerk voor het verzenden en ontvangen van informatie door middel van hersengolven werkt. Hij is professor Neuronal Oscillations aan het Donders Institute for Brain, Cognition and Behaviour van de Radboud Universiteit. Eerder ontdekte hij een nieuwe rol van de alfagolf, die lang werd gezien als een ‘slome golf’ die alleen optreedt als je ontspant en je brein even niets doet. Jensen toonde juist het belang van de alfagolf aan voor onze concentratie: de alfagolf zet irrelevante hersengebieden uit zodat je tijdens een specifieke taak kunt focussen op wat echt belangrijk is.

Doe dit, doe dat

In de publicatie in Trends in Neurosciences formuleert Jensen een nieuwe theorie over hoe dit proces werkt voor visuele taken. ‘We denken dat verschillende fasen van de alfagolf corresponderen met verschillende gedeeltes van een visuele scene. De alfagolf breekt de visuele informatie op deze manier op in kleinere stukjes, die dan in een specifieke volgorde verwerkt worden. Als een soort to-dolijst voor je aandacht dus: focus op het gezicht, focus op de hand, focus op het glas, kijk om je heen. En voor een nieuwe scene begint het hele proces dan weer opnieuw.’

De komende tijd gaat Jensen de nieuwe hypothese over de alfagolf testen in dieren en in mensen.